Titel:

 De uilenvlucht

 Reeks:

 Auteur:

 Roland Mans

 Aantal blz.

 169

 Illustrator:

 (omslag) Getty Images

 ISBN:

 9789020984842

 Uitgever:

 Lannoo

 uitgavejaar

 2009

 Vertaler uit…:

 Leeftijd:

 + 12

 Originele titel:

 AVI:

 9+

 Thema’s:

 milieu, ontvoering, extremisten, astma

 Prijs: €

 12,95

Emre is in de ban van oehoes die in een groeve vlak bij zijn huis leven. Als hij vergiftigde uilen ontdekt, vraagt hij hulp aan Pieter, een bioloog die de uilen ook heeft bestudeerd. Maar door een samenloop van omstandigheden raakt Emre betrokken bij een gevaarlijke actie van De Groene Vuist, een milieugroep die de strijd aanbindt tegen onverantwoorde maatregelen van de overheid. Samen met Juul, een meisje dat aan astma lijdt, moet Emre een uitweg zien te vinden, maar dat is niet zo eenvoudig.

Nu het milieu sterk in de aandacht staat, schieten boeken over dit onderwerp als paddenstoelen uit de grond. Dit verhaal pikt daar ook zijn graantje van mee. Maar het doet dat op een extreme manier. De milieuactivisten schrikken niet terug voor geweld en Emre en Juul zijn eerder lastige getuigen waar ze geen blijf mee weten. Het doel waarvoor de activisten strijden is nobel, maar de manier waarop ze dat willen bereiken is niet de juiste. Dat Pieter, die een vriend was van Emre, ook tot die milieugroep behoort, is opmerkelijk omdat de lezer hem in het begin van het verhaal leert kennen als een natuurminnende, vriendelijke en behulpzame kerel. Dat de vergiftigde uilen plots ook te maken hebben met personen die betrokken zijn bij de actie van de milieugroep, komt helemaal uit de lucht vallen en past totaal niet in het verhaal. Er zijn twee verschillende lijnen in het verhaal die door deze ‘kunstgreep’ met elkaar worden verbonden en dat komt de geloofwaardigheid van het verhaal niet ten goede. Ook de ‘samenloop van omstandigheden’ waardoor Emre in deze situatie terechtkomt, roept bij de lezer vragen op.
Daarnaast vermengt de auteur bestaande plaatsen en reële feiten met louter fictieve elementen wat voor verwarring zorgt bij de lezer.
Een milieuverhaal met goeie bedoelingen dat in zijn eigen net verstrikt geraakt, jammer.

Pol Van Damme
november 2009